در شعر زیر که نمی دانم از کیست، نکته ی جالبی وجود دارد؛ آن را بیابید:

با چهره ی افروخته گل را مشکن

افروخته رخ مرو تو دیگر به چمن

گل را تو دیگر خجل مکن ای مه من

مشکن به چمن ای مه من قد سمن

اگر نتوانستید نکته را پیدا کنید، ادامه ی مطلب را بخوانید..

این شعر را به صورت عمودی نیز بخوانید همان می شود:

با چهره ی / افروخته / گل را / مشکن

افروخته / رخ مرو / تو دیگر / به چمن

گل را / تو دیگر / خجل مکن / ای مه من

مشکن / به چمن / ای مه من/ قد سمن