دوو شاعیرم ده وی (هه لبه ست له ش ش شه و) 
صفحه اصلی تماس با ما عناوین مطالب پروفایل قالب سبز

ویردی سه ر زارم له میژه

له کاتی وا

ته نگه تاوی خه م ئه بم وایه:

ئه من دوو شاعیرم ده وی

یه ک له یه ک ئالا به هیز و خامه ره نگین تر:

یه که میان بو وه ی که وه سفی کا:

- گرپژینی مه حنه ت و ده رد و په ژاره م

- بی سنووری گوره پانی بی که سیم

- کوتی بی ده نگی له ئه ستوی هاوار کراوم

- پله ی تارمایی روژیارم!

 

ئه وی تریان..

به راسی گه ر

شاعیریکی وا ببی

ری بباته شووره کاتی روحی من

بخولقینی

ده ری ببری

بو یه که م جار ئاشکرای کا منی ون!

ئایا نابی ئاره زوو که م

شاعیریکی تر هه بی تا

وه سفی کا سیحری خه یال و

خامه که ی ئه و شاعیره..؟!

 



نظرات شما عزیزان:

نام :
آدرس ایمیل:
وب سایت/بلاگ :
متن پیام:
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

 

 

 

عکس شما

آپلود عکس دلخواه:


برچسب‌ها: شعر کردی
[ پنج شنبه 18 اسفند 1390 ] [ ] [ شایان مهرستا (شب) ]

درباره وبلاگ

چه آسان شعر می‌سراییم و از انسانیت و حقوق بشر و صدها واژه‌ی از تداعی افتاده‌ی رنگین دیگر دم می‌زنیم. اما آن سوتر از دیوار بلند غرورمان، فراموشی‌مان و روزمرّه‌گی‌مان شعرها کشتار می‌شوند. انسانیت و حقوق بشر در گنداب‌ها دست و پا می‌زند و قاموسی به حجم تاریخ دور و نزدیک از واژگان زنده؛ گرد فراموشی می‌گیرد. چه ساده فراموش می‌کنیم مرگ «شعر» در جامه‌ی انسان را.. آری.. از شعرستانیم و از شعر بی‌خبر و از نزدیک‌ترین‌ها چه دورترین..
امکانات وب