| صفحه اصلی تماس با ما عناوین مطالب پروفایل قالب سبز | ||
|
و آنچه لاجرم به جایی نرسد، فریـــــــــــــــــــــــاد است..
منابع عکس ها: تصاویر سوریه تصاویر فلسطین: http://centreofthepsyclone.wordpress.com http://northshorewoman.blogspot.com [ چهارشنبه 23 فروردین 1391 ] [ 19:47 ] [ doortarin ]
و آن هنگام که تنم را در گذرگاه های وطنم لبخندزنان به حراج گذاشتم؛ روحم چه غریبانه می گریست..
[ سهشنبه 22 فروردین 1391 ] [ 22:13 ] [ doortarin ]
هنوز نفسی هست با این امید که شاید فریاد رسی هست.. [ سهشنبه 22 فروردین 1391 ] [ 06:45 ] [ doortarin ]
کودکی 22 ماهه به نام صدیقه بامری برای پیوند مغز استخوان احتیاج به کمک 7 نفر پلاکت دهنده با گروه خون (AB) منفي دارد. این بیمار و خانواده اش که اهل منطقه محروم دلگان نزدیک ایرانشهر سیستان و بلوچستان هستند، قرار است این عمل را در بیمارستان دکتر شریعتی تهران انجام دهند. [ دوشنبه 21 فروردین 1391 ] [ 18:43 ] [ doortarin ]
بدون شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرح!
منابع: http://www.seemorgh.com mihan.net http://www.funiha.com [ دوشنبه 21 فروردین 1391 ] [ 18:04 ] [ doortarin ]
در تصاویر زیر می توانید یکی از جاذبه های شگفت انگیز ایران را مشاهده کنید. این تصاویر را که چشم اندازهایی از یک غار دست ساز عظیم را که در جهرم واقع است نشان می دهند؛ یکی از اعضای عزیز وبلاگ به نام خانم مونا ارسال کرده اند که ره آورد سفر خودشان به شهرستان جهرم است. مدیریت وبلاگ دورترین، از ایشان کمال تشکر و سپاسگزاری را دارد. مونا جان همراه با تصاویر ارسالی، ضمناً توضیحاتی نیز به نقل از یکی از منابع خبری در مورد این غار ارائه کرده اند که قسمتی از آن بدین قرار است: « غار سنگ شکنان جهرم درجنوب غربی شهرستان جهرم در استان فارس،عظیم، دست ساز و دیدنی است. عده ای سنگ تراش این غار را بوجود آورده اند و حدود ۱۵۰ سال قدمت دارد. این غار حدود ۲۰ هزار متر مربع با ارتفاع متوسط سه متر است.سنگ تراشان جهرمی، با تیشه ی سنگ شکن جاذبه ای زیبا را خلق کرده اند که به یکی از بزرگترین غارهای دست ساز جهان معروف است. سنگ شکنان هنگام برداشت سنگ برای جلوگیری از تخریب غار بعد از چند متر پیشروی، ستون هایی به جا گذاشته اند که این امر زیبایی آن را دو چندان کرده است. فاصله ی غار سنگ تراشان تا مشهد جهرم سه کیلومتر و تا مرکز استان فارس ۱۸۵ کیلومتراست. اکنون مطالعات ژئوتکنیک و مقاوم سازی غار سنگ شکنان جهرم و نقشه برداری آن توسط دانشگاه صنعتی شیراز در حال اجراست. »
ادامه مطلب [ دوشنبه 21 فروردین 1391 ] [ 16:57 ] [ doortarin ]
اینکه از هر طرف که بروی به دیوارهای دیدنی و نادیدنی برخورد کنی، اینکه آزادی و گستردگی دریا را فرا چشم آری ولی سهم تو از آن فقط اندکی جنبیدن باشد، اینکه تنفس کنی در فضایی که آکنده از بازدم های مسموم خود و همچون خودان دیگر است و اینکه محکوم باشی به تکرار و تکرار و تکرار.. ای دوست! من اینسان زیستن را زندگی آکواریومی نامیده ام! [ یکشنبه 20 فروردین 1391 ] [ 23:38 ] [ doortarin ]
می گویند: تاریخی درخشان داریم. می گویند: پاک دین بوده ایم(پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک). می گویند: بزرگان بسیار داشته ایم(کوروش، داریوش و...). می گویند: شاهنامه حکایت گذشته ی درخشان این سرزمین است. می گویند: حافظ و سعدی و مولوی و خیام و رودکی و صائب و عطار و... نمادهای فرهنگ روشن و افتخارآمیز ما هستند. می گویند: آریایی نژاد هستیم. و چه بسیار می گویند و می گویند و می گویند.... و خِرَد من می گوید: - تاریخ را به تاریخ واگذاریم. اکنون چیستیم و کیستیم؟ - اگر پاک دین می بودیم و دارای پندار و گفتار و کردار نیک؛ دیگر چه نیازی بود که زرتشت این سه را فریاد زند و ما را بدانها دعوت کند؟ - بزرگان ما دلیل بر بزرگ بودن ما - چه در گذشته و چه در حال- نیستند. اگر داریوش از خدا خواست که سرزمین ایران را از گزند دروغ و خشکسالی و دشمن نگاه دارد؛ شاید بدان دلیل بود که در روزگار خود از این سه به تنگ آمده بود. (به یاد آوریم دوران جنگ های چند ساله ی آغاز فرمانروایی اش با دشمنان گوناگون و دوران بردیای دروغین را) - از زاویه ای دیگر شاهنامه را بیان آرزوهای به خاک رفته ی اندیشمندان این سرزمین و توصیف آرمانشهر آنها ببینیم که اگر ما همان بودیم که در آن کتاب درج است؛ بی تردید امروزمان نیز بسی شکوهمند و موجب فخر بر جهان بود. - حافظ و سعدی و مولوی و دیگران را نماد و نمونه ی به تنگ آمدگان از دنائت و فلاکت فرهنگی هم عصران بدان نه نماد و نمونه ی فرهنگ روشن و افتخارآمیزمان که چنان درمانده شدند که یا همچون مولوی به امید نجات، دست به ارشاد و هدایت فرهنگی مردم پرداختند:
اینکه می گویم به قدر فهم توست/مردم اندر حسرت فهم درست «مولوی»
و یا همانند حافظ نومید از فرجام هرگونه ارشاد، پناه به می و غزل های کِرِخ کننده بردند که شاید دمی از اندوه خویش بکاهند و از آن بیاسایند: «حافظ» - آیا اگر اروپاییان از نژاد آریایی نبودند و یا خویش را از این نژاد نمی دانستند؛ آنگاه ما نیز چنین شناسنامه ای برای خود می ساختیم؟ آیا دم زدن از آریایی نژاد بودن، در دنیای امروز می تواند برای ما سخنی که ارزش گفتن داشته باشد؛ به حساب آید؟ چرا پس از هفت قرن هنوز درس سعدی را نیاموخته ایم که: هنر آور اگر داری نه گوهر/ که گل از خار است و ابراهیم از آزر - پس خود نگوییم دیگر و نگذاریم که دیگران نیز بگویند و بیش از این بر طبل توخالی ما چنین بودیم و چنان، نکوبیم و با تریاک این سخنان افیونی، صد چندان نشئه و سرمست نگردیم و دردهایمان را از یاد نبریم. هم میهن! هم گوهر! هم درد! نیک می دانم که دشوار است این جراحی و سخت گران است شنفتن این سخنان چون بت های ذهنمان را در هم می شکنند. ولی چاره ای نیست. راه گریز دیگری برای درمان نیست. با اندیشه های آرامبخش و فلسفه های مخدّر، بیماری ما علاج نمی شود. باید بپذیریم که بیماریم. اعتراف کنیم که درمانده ایم. و قبول کنیم گرچه دشوار است ولی سخت درست می نماید که: گندم از گندم بروید جو ز جو و این یعنی اکنون حاصل گذشته است. اگر امروز طوفان درو می کنیم بدان علت است که باد کاشته ایم و طوفان درو خواهیم کرد اگر اکنون نیز همچنان باد بکاریم.. [ یکشنبه 20 فروردین 1391 ] [ 00:09 ] [ doortarin ]
راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد/شعری بخوان که با او رطل گران توان زد ره خنه یه ک له سه ر ناوه روکی گورانی کوردی له گه ل ئاماژه بو وت و ویژی ئه م دواییانه ی ناسری ره زازی و ده نگی ئه مریکا له سه ره تای سالی نوی و نه وروزدا، به ریوه به ری یه کیک له به رنامه کانی VOA به شه وق و زه وقیکی ته واو واده ی وت و ویژیکی دا که بریار بوو چه ن خوله کیکی دیکه، ده س پی بکا. دیاره هه موو بینه رانیش موشتاقی بوون که بزانن داخو ئه و که سه وا بریاره له گه لیدا بدوین کی یه. به باشی ده کرا له روومه تی موجری دا راده ی هه ستی خوشه ویستی و لایه نگری ئه و سه باره ت به و میوانه، ببینری. له پاش هه ندی ده ساو ده س کردن، میوانه که ی ناساند و گوتی ئه و که سیک نیه جگه هونه رمه ند و گورانی بیژی گه وره ی کورد ناسری ره زازی. بی شک ده کری داوه ری بکه ین که له پاش ئه م ناساندنه؛ چ زه وق و خوشی و شادییک که وتووه ته ناو کورده کان و سه رجه م لایه نگرانی ئه و هونه رمه نده. له وانه یه که موجری به رنامه که ش واته سیامه کی دیهقانپوور، یان بوخوی کورد بی و یا هوگرییکی تایبه تی به کورد و گورانی کوردی ببی که له هه ر حال دا جیگه ی شادی و ره زامه ندیه. ده م به ده میش رایده گه یاند که گوایا ناسری ره زازی تازه کونسیرتیکی خوی له هه ولیر کوتایی پی هیناوه و زور سپاسی ده کرد که ئه و هونه رمه نده ئه و هه له ی بو ئه و وت و ویژه ره خساندووه. تیکرا، هه م به هوی که سایه تی و خوشه ویستی تایبه تی کاک ناسر و هه م به هوی هه ستی موجری، بینه رانیش –یه کیان خوم بو وینه- هینده ی دیکه موشتاقی دیتنی وت و ویژه که بوون. به لام.... به لام به داخه وه وت و ویژه که وا به ریوه چوو که بوو به هه وینی ئه م ره خنه یه. ئه لبه ت من نامه وی به وردی هه موو لایه نه کانی ئه و وت و ویژه بده مه به ر نشته ری رخنه. بو وینه: شیوه ی قسه کردنی هونه رمه ند و چونیه تی به کارهینانی وشه و زاراوه ی فارسی که به داخه وه، هیچ شیوازیکی باشی نه بوو. (کاک ناسر ده کرا که کاتی وت و ویژه که دابنی بو ده رفه تیکی گونجاوتر که ئاماده گییکی ته واوی هه بی و یان ئه گه ر فارسی نه ده زانی، زور ره حه ت و ساکار داوای وه رگیر بکا) به لام ئه و خاله ی که بوو به هوی نووسینی ئه م ده قه؛ بابه تیک بوو که له کاتی وه رگیرانی ناوه روکی گورانیه کانی ناسری ره زازی هاته ئاراوه. به رای نووسه ری ئه م ده قه، به ریز ناسری ره زازی و سه رجه م گورانی بیژانی کورد، ئه گه ر هه تاکوو ئیستا وردی ناوه روکی گورانی و سترانی کوردی نه بوونه ته وه؛ بوی هه یه که چاویکی تر له م وت و ویژه بکه ن و توزیک تی بفکرن که :
ادامه مطلب [ شنبه 19 فروردین 1391 ] [ 14:42 ] [ doortarin ]
آنها: شرکت معماری ایتالیایی "استفانو بوئری" در تلاشی برای ترکیب معماری شهری و بافت گیاهی، پروژه ای برای ایجاد جنگلهای عمودی ارائه کرده است. این شرکت مدلی را ارائه کرده است که به واسطه آن و با ایجاد جنگلهایی که به سوی آسمان رشد می کنند، می توان به احیای جنگلها و طبیعت محیطهای شهری پرداخت. http://www.hitna.ir:منبع
ما:
[ یکشنبه 13 فروردین 1391 ] [ 13:36 ] [ doortarin ]
|
||
|
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران
| ||
